Miłość duszy ludzkiej, a specjalnie duszy młodego człowieka, to jest właściwie alfa i omega struktury psychicznej dobrego wychowawcy. Kreutz sądzi, iż charakterystyka osobowości nauczyciela-wychowawcy podana przez Dawida była w zasadzie słuszna, ale jest ona niezupełna. Kreutz mniema, iż osobowość nauczyciela-wychowawcy i to takiego, który ma szanse pełnego powodzenia w zawodzie, musi zawierać trzy kapitalne cechy: miłość do ludzi, skłonność agitacyjną, zdolność sugestywną. Interpretując pozycje. Kreutza, nie będziemy już wracać do znanej nam tak dobrze cechy pierwszej. Zatrzymamy się tylko nad cechą drugą i trzecią. Terminu "skłonność agitacyjna" nie należy brać całkiem dosłownie. Kreutzowi chodzi tu o pewną właściwość nauczyciela-wychowawcy, o której wspomina także Dawid, a która przejawia się w tym, iż wychowawca nie tylko kocha czy lubi młodych, lecz ponadto czuje potrzebę wpływania na nich (pouczać ich, urabiać, doskonalić itp.). Bez tej drugiej cechy pierwsza nie przynosiłaby młodym większej korzyści. A teraz cecha trzecia, gdzie znowu sama nazwa nie zdaje się być najlepiej dobrana i może nie trafiać w istotę rzeczy słusznie zauważonej. Sama dobra wola wpływania na młodych nie wystarcza, jeżeli brak jej efektywności, jeżeli niezdolna jest osiągnąć zamierzonego celu. Trzeba nie tylko chcieć, lecz także trzeba umieć oddziałać na młodzież, i na tym polega istota rzeczy. W jakim stopniu tę zdolność można nazwać "sugestywnością", to jest już sprawa dalsza, która wymagałaby osobnej dyskusji.

Podobne strony: pożyczka Biała Rawska dobre programy Jedna Gadka Analiza typów ludzkich i nie tylko.